หมู่บ้านโคยหน่ำ 溪南村 โคยหน่ำเซ็ง ในภาษาแต้จิ๋ว (อาจเรียกสำเนียงต่างกันไปว่า หมู่บ้านโคยน๊ำ, หมู่บ้านโคยนั๊ม, หมู่บ้านโคยหน้ำ, หมู่บ้านโคยน้ำ, หมู่บ้านคีหน่ำ) ตำบลบ๊วยตึ้ง อำเภอหรือนครโผวเล้ง (เอกสารใบต่างด้าวอาจเขียน โผเล้ง) จังหวัดเก๊กเอี๊ย มณฑลกวางตุ้ง ภาษาจีนกลาง หมู่บ้านซีหนาน Xinancun (ซีหนานซุน) บางครั้งอาจออกเสียงซีนาน (Xinan, Xi'nan) ตำบลเหมยถัง (หากใช้โปรแกรมแปลบางครั้งอาจเจอ เหมยถาง) อำเภอ(ระดับนคร)ผู่หนิง (Puning หากใช้โปรแกรมแปลบางครั้งอาจเจอ ปู่หนิง ภาษาจีนกลางโบราณอาจเรียก ผู่อี้) จังหวัดเจียงหยาง (Jieyang) เป็นหมู่บ้านตระกูลจิว แซ่จิว 周 (จีนกลาง แซ่โจว) เป็นหนึ่งในหมู่บ้านโบราณที่ทรงคุณค่าและใหญ่ที่สุดทางตะวันตกของเมืองโผวเล้ง (จีนกลาง ผู่หนิง Puning) ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหมู่บ้านอนุรักษ์ดั้งเดิมของจีน (China Traditional Village) ชุมชนดั้งเดิมได้ริเริ่มก่อตั้งขยายอาณาเขตจากย่าน(หมู่บ้านย่อย) "จิ๊งซ่าง" (进上 จิ่งซั่ง) มีความสำคัญในฐานะ "จุดปักหลักยุคแรก ๆ ของตระกูล" ก่อนที่ท่านรุ่นที่ 2 สายที่ 3 (หลินจู่ หรือ ท่านฉุนพู่กง 淳朴公) จะขยายลูกหลานและย้ายมารังสรรค์สร้างป้อมค่ายขนาดใหญ่ที่เป็นศูนย์กลางในปัจจุบันอย่าง "溪南大寨" (ซีหนานตั่วจ้าย) แห่งนี้ก่อน จากนั้นคนในตระกูลจิว (แซ่โจว) รุ่นที่ 2 สายสาม (二世三房) นามว่า "ท่านฉุนผู่กง" (淳朴公 ซุนพกอ่วง) จึงได้มาบุกเบิกและต่อเติมโครงสร้างขยายออกไปจนกลายเป็น "โคยหน่ำตั่วจ้าย (หมู่บ้านใหญ่โคยหน่ำ) :溪南大寨 (ซีหนานต้าไจ้ หมู่บ้านใหญ่ซีหนาน)" ที่มีผังหมู่บ้านเป็นระเบียบขนาดใหญ่โดดเด่นบบ "13 ตรอก 11 ถนน" (十三巷十一街) และเกิดเป็นกลอนโบราณเรื่อง “สิบศาลบรรพชน ห้าห้องโถงกง, ข้างหน้าเป็นหอน้ำ ข้างหลังเป็นเมืองเหลี่ยม, เสือลงเขาสิบแปดหลัง” ตามที่ลูกหลานท่องจำสืบต่อกันมา ด้วยผังหมู่บ้านที่ล้อมรอบด้วยแม่น้ำและคูน้ำ ผังภูมิประเทศฮวงจุ้ย "ดอกบัวลอยน้ำ" "ฮู่จุ่ยเหลียนฮวย" (浮水莲花) ตัวหมู่บ้านหลักโคยหน่ำตั่วจ้าย (ซีหนานต้าไจ้): มีลักษณะการวางผังเป็น รูปทรงรีหรือทรงบล็อกรี มองจากมุมสูงในอดีตจะเหมือนกลีบดอกบัวขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่กลางทางน้ำและสระน้ำลึกที่ล้อมรอบรอบทิศทาง การจัดทางน้ำแบบนี้เป็นภูมิปัญญาโบราณที่ช่วยเรื่องการกักเก็บน้ำเพื่อการเกษตร ป้องกันปัญหาน้ำท่วม และใช้เป็นคูเมืองธรรมชาติป้องกันภัยจากโจรผู้ร้ายในอดีต ใจกลางหมู่บ้านคือ "ศาลบรรพบุรุษหลักตระกูลจิว (โจว)" (周氏宗祠 จิว ซี่ เจ็ง เซีย หรือจีนกลาง โจว ซื่อ จง ฉือ - 追远堂 จุ้ยอ่วงตึ๊ง หรือจีนกลาง จุย หย่วน ถัง) ซึ่งถือเป็นรากฐานของตระกูล บ้านเรือนและตรอกซอกซอยทุกสายจะถูกขีดและตัดเป็นเส้นตรงขนานกัน แตกตัวกระจายล้อมรอบตัวศาลเจ้าบรรพบุรุษ รูปแบบสถาปัตยกรรม "10 ศาลบรรพบุรุษ (บรรพชน) 5 กง (ศาลาหรือโถงบูชาบรรพบุรุษสายรอง) 18 บ้านเสือ" ตามกลอนสถาปัตยกรรมท้องถิ่นว่า "十祠堂五公厅 สิบศาลบรรพชนห้าห้องโถงกง、前水楼后方城 ข้างหน้าเป็นหอน้ำข้างหลังเป็นเมืองเหลี่ยม 、十八座下山虎 เสือลงเขาสิบแปดหลัง" ถอดความหมายตามลักษณะทางสถาปัตยกรรมแต้จิ๋วโบราณ 10 ศาลบรรพบุรุษประจำชุมชน 5 ศาลาหรือโถงบูชาบรรพบุรุษสายรอง พื้นที่พักผ่อนและทำกิจกรรมส่วนกลางของหมู่บ้าน และ บ้านทรงเสือลงเขา 18 อาคาร สถาปัตยกรรมการสร้างบ้านมีรูปร่างคล้ายกับเสือที่กำลังหมอบและกางกรงเล็บเตรียมกระโจนลงจากเขา มีลักษณะเป็นบ้านชั้นเดียว ล้อมรอบลานบ้าน (เทียนจิ่ง) โครงสร้างหลังคาจะเป็นแบบ 硬山顶 (หลังคาหน้าจั่วปิดทึบด้านข้าง) โดยออกแบบให้ "ด้านหลังสูง ด้านหน้าต่ำ" ทำให้ลมพัดผ่านเข้ามาทางลานกลางบ้านได้ดีมาก บ้านจะเย็นสบายตลอดปี เหมาะกับสภาพอากาศร้อนชื้นของมณฑลกวางตุ้ง มีประตูใหญ่อยู่ตรงกลางเหมือนปากเสือ และมีปีกบ้านสองข้างเหมือนขาเสือตะปบเหยื่อ ผังเรือนดักรับลมและแสงแดดแบบสามประสาน (三合院) ซึ่งเชื่อว่าช่วยกักเก็บพลังงาน "ชี่" และป้องกันสิ่งชั่วร้าย
หมู่บ้านโคยหน่ำ (ซีหนานซุน Xinancun) มี 30 หมู่บ้านย่อยธรรมชาติ (自然村) บางส่วนที่รวมอยู่ใน 30 หมู่บ้านของซีหนาน (โคยหน่ำ) ที่มีการบันทึกไว้ มีดังนี้ (นำเสนออักษรจีน ภาษาจีนกลาง และภาษาแต้จิ๋ว) หมู่บ้านโคยหน่ำตั่วจ้าย :溪南大寨 (ซีหนานต้าจ้าย): ชุมชนหลักดั้งเดิมที่เป็นศูนย์กลาง มีกำแพงโบราณล้อมรอบคล้ายป้อมปราการ และเป็นที่ตั้งของศาลบรรพชนตระกูลจิว
1) อาภ่าว 追远堂)后巷, (โฮ่วเซี่ยน): ตรอกด้านหลัง,
2) ฉึงกิว 长沟 (ฉางโกว): ร่องน้ำยาว,
3) ตันฉู่หุ่ย 陈厝围 (เฉินชู่เหวย): ชุมชนล้อมรอบบ้านแซ่เฉิน (แซ่ตัน),
4) เต็กห่างข้าว 竹巷口 (จู๋เซี่ยนโข่ว): ปากตรอกไม้ไผ่,
5) ฮั่วเพ็งฉี่ 和平市 (เหอผิงซื่อ): ตลาดสันติภาพ,
6) ตั่วฮึ้ง 大园 (ต้าหยวน): สวนใหญ่,
7) ซิงจ้าย 新寨 (ซินจ้าย): ชุมชน/ป้อมใหม่,
8) อิ๊วเลี้ยว 油寮 (โหยวเหลียว): โรงหีบน้ำมัน,
9) อึ๊งกงขุด 黄公堀 (หวงกงคู): บึงฝาย/คูน้ำของท่านอึ๊ง (ท่านหวง),
10) กาซิงฮึ้ง 柑新园 (กานซินหยวน): สวนส้มใหม่,
11) หลีฮื้อปู๋ 鲤鱼埔 (หลี่ยี่พู่): ลานปลาไน(หลี่ฮื้อ/ปลาคาร์ฟจีน) ที่ราบลุ่มรูปไน (หลี่ฮื้อ)
12) ปี่เทา 陂头 (เปยโถ่ว): หัวทำนบ/หัวฝาย/,
13) เต็กเฮงหุ่ย 竹兴围 (จู๋ซิงเหวย): ชุมชนไม้ไผ่เจริญรุ่งเรือง,ชุมชนเจริญรุ่งเรืองรายล้อมด้วยกอไผ่,
14) ยี่ฝัง 二房 (เอ้อร์ฝาง): ชุมชนสายตระกูลย่อยสายที่สอง บ้านสายสัมพันธ์สายที่สอง,
15) ถ้ำเก๋ง 潭景 (ต๋านจิ่ง): ทิวทัศน์บึงน้ำ, หมู่บ้านริมสระน้ำลึกอันร่มรื่น
16) ตังซัวเกี๊ยว 东山桥 (ตงซานเฉียว): สะพานภูเขาตะวันออก ชุมชนสะพานทิวเขาทิศตะวันออก,
17) อั่งเทาตย 红头堆 (หงโถวตุย): กองดินหัวแดง เนินดินที่มีจุดยอดสีแดง (ดินลูกรัง),
18) ซิงบ๊วยฮึ้ง 新梅园 (ซินเหมยหยวน): สวนบ๊วยใหม่ (มีหมู่บ้านคู่แฝด สวนบ๊วยเก่า),
19) เหล่าบ๊วยฮึ้ง 老梅园 (เหล่าเหมยหยวน): สวนบ๊วยเก่า (มีหมู่บ้านคู่แฝด สวนบ๊วยใหม่),
20) ฮุยปู๋ 圩埔 (เหวยพู่): พื้นที่ลานตลาด ลานที่ราบลุ่มบริเวณตลาด ,
21) ข่าวก้วยฮึ้ง 柿脚园 (ซื่อเจี่ยวหยวน): สวนใต้ต้นพลับ,
22) จิ๊งซ่าง 进上 (จิ้นซั่ง): ชุมชนดั้งเดิมกลุ่มแรก ๆ ก่อนสร้างป้อมใหญ่ (ถวายเบื้องบน ก้าวหน้า),
23) ซิงชึง 新村 (ซินชุน): หมู่บ้านใหม่
24) ตี่พั้ว 堤畔 (ตี่พั่ว): ริมคันดินกั้นน้ำ ตลิ่งริมแม่น้ำ (อดีตเคยเป็นตลาดนัดริมน้ำ ตลาดตี่พั้ว
25) ตั่วปู่ 大埔 (ต้าปู่): ที่ราบลุ่มขนาดใหญ่ ลานดินกว้าง (พื้นที่ทำเลทอง ตลาดเก่าแก่ชุมชน)
26) ซัวข่า 山脚 (ซานเจี่ยว): เชิงเขา ตีนเขา (ชุมชนขยายใกล้เนินเขาทางตอนใต้)
27) ตั่วจ้ายข้าว 大寨口 (ต้าจ้ายโข่ว): ปากทางเข้าป้อมใหญ่ ชุมชนหน้าประตูเมืองหลัก
28) ตั่วจ้ายบ๊วย 大寨尾 (ต้าจ้ายเวย): ท้ายป้อมใหญ่ ชุมชนส่วนท้ายสุดของกำแพงเมืองหลัก
29) ไฮ่กู่ 海股 (ไฮ่กู่): หุ้นส่วนทางทะเล ชุมชนริมน้ำ (กลุ่มบ้านดั้งเดิมที่ดูแลทำเลร่องน้ำร่วมกัน)
30) ตังเซี่ย 东社 (ตงเสี่ย): ชุมชนศาลเจ้าทิศตะวันออก (กลุ่มบ้านรายล้อมศาลเจ้าตะวันออก)
บ้านบรรพบุรุษตระกูลจิว แซ่จิว 周 หมู่บ้านย่อยหรือหมู่บ้านธรรมชาติ หมู่บ้านซิงบ๊วยฮึ้ง 新梅园 (จีนกลาง ซินเหมยหยวน ) แปลว่า สวนบ๊วยใหม่, มีหมู่บ้านคู่ขนานหรือหมู่บ้านคู่แฝด คือ หมู่บ้านเหล่าบ๊วยฮึ้ง (แต้จิ๋ว ) 老梅园 (จีนกลาง เหล่าเหมยหยวน) แปลว่า สวนบ๊วยเก่า หมู่บ้านย่อยซิงบ๊วยฮึ้งถูกบันทึกว่าเป็นอาณาเขตส่วนขยายที่ลูกหลานชาวแซ่จิวสาย ยี่ฝัง (สายลูกชายคนที่สอง) ย้ายออกมาตั้งบ้านเรือนเพื่อขยายพื้นที่ทำกิน เมื่อตระกูลขยายใหญ่ขึ้น ลูกหลานจึงได้เข้ามาถากถางทำร่องสวนบ๊วยแห่งใหม่ทางทิศเหนือ/ตะวันตกของพื้นที่เดิม แล้วตั้งชื่อว่า "ซิงบ๊วยฮึ้ง" (สวนบ๊วยใหม่) โดยตั้งอยู่คู่ขนานกับย่าน "เล่าบ๊วยฮึ้ง" (老梅园 - สวนบ๊วยเก่า) สภาพสถาปัตยกรรมดั้งเดิมจะเป็นบ้านชั้นเดียวสไตล์แต้จิ๋วที่เรียกว่า "เหี่ยซั่วโฮ้ว" (下山虎) หรือ "สี่แต๊วกิม" (四点金) ปลูกเรียงรายกันเป็นล็อก ๆ ศาลเจ้าบรรพบุรุษหลัก (全族总祠): ชื่อว่า "ศาลเจ้าจุ้ยอ่วงตึ๊ง" (追远堂 - Zhuī yuǎn táng) ซึ่งเป็นศาลเจ้าตระกูลโจวที่เก่าแก่ มีการแกะสลักไม้และงานปูนปั้นประดับกระเบื้องเคลือบ (嵌瓷) ที่ประณีตงดงามตามแบบฉบับซัวเถาฮวงจุ้ยดอกบัวลอยน้ำ: ย่านซิงบ๊วยฮึ้งตั้งอยู่บนพื้นที่ราบลุ่มใกล้แม่น้ำหรงเจียง (榕江) ซึ่งภูมิประเทศโบราณมีสายน้ำและสระน้ำโอบล้อมหมู่บ้าน จนซินแสฮวงจุ้ยขนานฉายาหมู่บ้านนี้ว่า "ฮู่จุ่ยเหลียนฮวย" (浮水莲花 - ดอกบัวลอยน้ำ) สื่อถึงความร่มเย็นและทรัพย์สินเงินทองที่ไหลเวียนเข้ามาไม่ขาดสาย
ตระกูลจิว แซ่จิว 周 (จีนกลาง แซ่โจว) เป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียง และทรงอิทธิพลที่สุดในพื้นที่ผู่หนิงฝั่งตะวันตก โดยมีประวัติศาสตร์การสืบสายรกรากยาวนานเกือบ 700 ปี และมีลูกหลานเชื้อสายนี้กระจายตัวอยู่ทั้งในประเทศจีนและต่างประเทศ ชาวบ้านซีหนาน(จีนกลาง)ในกลุ่มหมู่บ้านย่อยเหล่านี้เกือบทั้งหมดเป็นคน "แซ่จิว 周" (ภาษาจีนกลาง แซ่โจว 周氏) ที่ย้ายถิ่นฐานมาจากมณฑลฟูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน) ตั้งแต่เมื่อ 600 กว่าปีก่อน
ศาลบรรพบุรุษตระกูลจิว 周 หรือศาลจุ่ยหยวน ตั้งอยู่ภายในประตูทิศเหนือของหมู่บ้านโคยหน่ำตั่วจ้าย 溪南大寨 (หมู่บ้านย่อยต้าไจ่ หมู่บ้านซีหนาน เมืองเหมยถาง เมืองผู่หนิง มณฑลกวางตุ้ง) เป็นศาลบรรพบุรุษของหนานยี่ บรรพบุรุษคนแรกของตระกูลจิวในโคยหน่ำ (ซีหนาน) สร้างขึ้นครั้งแรกในปีที่สามของรัชสมัยว่านหลี่แห่งราชวงศ์หมิง พ.ศ. 2118(คศ.1575) และได้รับการบูรณะซ่อมแซมหลายครั้ง และได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ในปี คศ.พ.ศ. 2542 (คศ.1999)
ลำดับตระกูลจิว แซ่จิว 周 (แซ่โจว) ศาลบรรพชนตระกูลจิว (โจว) แห่งหมู่บ้านโคยหน่ำ หรือ โคยน๊ำ หรือ โคยนั๊ม (หมู่บ้านซีหนาน) เมืองโผวเล้ง (นครผู่หนิง) (ห้องโถงจือหย่วนตัง) 普宁溪南周氏宗祠追远堂 ได้ที่>> https://zhou.zupu.cn/wenhua/579399.jhtml (อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย)
ศาลหลักศูนย์กลางตระกูล: ตระกูลจิว 周 มีศาลบรรพบุรุษใหญ่ร่วมกันคือ "ศาลบรรพบุรุษจิวสื่อ (ตระกูลจิว) - จุยหย่วนถัง" (周氏宗祠·追远堂) ซึ่งทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางจิตใจและการกราบไหว้บรรพบุรุษ การแตกสายสกุลย่อย: ภายในหมู่บ้านยังมีการสร้างศาลบรรพบุรุษย่อยของแต่ละสายสายตรงแยกออกมาอีก จนเกิดเป็นกลุ่มอาคารลักษณะ "10 ศาลบรรพบุรุษ 5 ห้องกง" (十祠堂五公厅) ล้อมรอบตัวหมู่บ้านโบราณอย่างเป็นระบบตามลำดับอาวุโส โดยศาลบรรพชน (祠堂) จะมีฐานะเป็นทางการ สูงส่ง และใช้สำหรับทำพิธีกรรมใหญ่ ส่วนห้องโถงกง (公厅) จะมีความเป็นกันเองและเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตประจำวันมากกว่า เป็นสถานที่พบปะสังสรรค์ นั่งดื่มชา พูดคุย ปรึกษาหารือเรื่องราวภายในหมู่บ้านของผู้อาวุโส รวมถึงใช้จัดงานแต่งงาน งานศพ หรือต้อนรับแขกเหรื่อที่มาเยี่ยมเยียนคนในสายย่อยนั้น จากการค้นหา "10 ศาลบรรพบุรุษ 5 ห้องกง" (十祠堂五公厅) ไม่ได้กระจายอยู่ทั่วไปตามหมู่บ้านย่อย (自然村) ทั้ง 30 แห่งของซีหนาน แต่ตั้งอยู่รวมกันอย่างหนาแน่นและเป็นระบบเพื่อโอบล้อมหมู่บ้านโคยหน่ำตั่วจ้าย /โคยน๊ำไท่จ๋าย 溪南大寨 (ซีหนานต้าไจ้) หรือ "เขตสี่เหลี่ยมด้านในค่ายโบราณหลัก" ซึ่งเป็นศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์และสายเลือดของตระกูลแซ่จิว 周 (โจว)
กลุ่มสถาปัตยกรรม "10 ศาลบรรพบุรุษ" (十祠堂) ในหมู่บ้านโบราณโคยหน่ำ/ โคยน๊ำ/ โคยนั๊ม (ซีหนาน) ตระกูลจิว ไม่ได้เป็นศาลของตระกูลอื่น ๆ แต่เป็น ศาลบรรพบุรุษของสายย่อยต่าง ๆ ภายในตระกูลจิว (周氏) ทั้งสิ้น โดยแบ่งตามทายาทผู้เป็นต้นสายในแต่ละรุ่น ตามสมุดบัญชีเครือญาติและประวัติศาสตร์ท้องถิ่น รายชื่อของ 10 ศาลบรรพบุรุษ มีดังนี้
1. ศาลประธาน (ศูนย์กลางร่วมกัน) จิวฉิกจงซื้อ - (โจวซื่อซงฉือ) - ตุยอ่วงต๊ัง (จุ้ยหยวนถัง) (周氏宗祠 - 追远堂): ศาลบรรพชนหลักประจำตระกูลจิว เป็นที่ประดิษฐานป้ายสถิตวิญญาณของ "ท่านหนำเอ๊กกง 南益公 (หนำเอี๊ยกกง) ปฐมกษัตริย์หรือบรรพบุรุษรุ่นที่ 1 ผู้บุกเบิกสร้างหมู่บ้านโคยหน่ำ (หมู่บ้านซีหนาน) ถือเป็นศูนย์กลางสูงสุดของหมู่บ้าน
2. กลุ่มศาลบรรพบุรุษสายย่อย (อีก 9 แห่ง) ศาลอีก 9 หลังที่เหลือ ถูกสร้างแยกออกมาเพื่ออุทิศให้แก่ทายาทรุ่นหลังที่แตกแขนงออกเป็นสายต่าง ๆ (房派) ซึ่งตั้งอยู่ในแนวโอบล้อมตัวค่ายโบราณต้าไจ้ ดังนี้
1) ซุนพกจิวซึงกงซื้อ 淳朴周公祠 (ฉุนผู่โจวกงฉือ): ศาลของท่านโจวซุนพก 淳朴 (ฉุนผู่) ทายาทรุ่นที่ 2 สายสาม ผู้ริเริ่มสร้างผังเมืองหมู่บ้านโคยหน่ำตั่วจ้าย (ซีหนานต้าไจ้) : แปลว่า บริสุทธิ์, เรียบง่าย, ซื่อสัตย์จริงใจ
2) เจ๊งอังจิวซึงกงซื้อ 静安周公祠 (จิ้งอันโจวกงฉือ) : ศาลบรรพบุรุษประจำสายท่านเจ๊งอัง 静安 (จิ้งอัน): แปลว่า ความเงียบสงบ, ความมั่นคงปลอดภัย, ความร่มเย็นเป็นสุข
3) อิ่วแจจิวซึงกงซื้อ 幼斋周公祠 (โย่วจ๋ายโจวกงฉือ) : ศาลบรรพบุรุษประจำสายท่านโย่วจ๋าย คำว่า "อิ่วแจ" (幼斋) คือ ชื่อเรียกขานประจำตัว (号 - ฉายา) ของบรรพบุรุษแซ่จิวท่านนั้นโดยเฉพาะ หรือเป็นชื่อห้องที่ลูกหลานนำมาตั้งเป็นชื่อศาล เพื่อระลึกถึงความเป็นปัญญาชน ผู้มีความรู้ และมีความอ่อนน้อมถ่อมตน
4) หนำซังจิวซึงกงซื้อ 南山周公) (หนานซานโจวกงฉือ) : ศาลบรรพบุรุษประจำสายท่านหนานซาน "หนำซัง" (南山) มี 2 นัย:บอกทำเลที่ตั้ง/ภูมิลำเนา: หมายถึง ศาลแซ่จิวที่ตั้งอยู่บริเวณ ภูเขาหนำซัง หรือเป็นสายตระกูลของคนแซ่จิวที่โยกย้ายมาจากหมู่บ้านแถบเขาหนำซัง (ในมณฑลกวางตุ้งมีสถานที่และหมู่บ้านชื่อหนำซังอยู่หลายแห่ง) และความหมายมงคล: ในวัฒนธรรมจีนมีสำนวนอวยพรอันลึกซึ้งว่าสิ่ว ปี่ หนำ ซัว "寿比南山" (โช่ว ปี่ หนาน ซาน) แปลว่า "ขอให้มีอายุยืนยาวดั่งภูเขาทางทิศใต้" การใช้ชื่อหนำซังจึงเป็นการอวยพรให้สายตระกูลนี้มีความยั่งยืน มั่งคั่ง และลูกหลานอายุมั่นขวัญยืน
5) จิกติดจิวซึงกงซื้อ 质直周公祠 (ฉือจื่อโจวกงฉือ) : ศาลบรรพบุรุษประจำสายท่านจิกติด 质直 (ฉือจื่อ) นำมาตั้งเป็นชื่อมงคลประจำศาล เพื่อยกย่องสรรเสริญคุณธรรมความซื่อสัตย์สุจริตอันเป็นเนื้อแท้ของท่านบรรพบุรุษ และสะท้อนเป็นคำสอนใจให้ลูกหลานในสายตระกูลนี้ยึดมั่นในความซื่อตรงและปฏิบัติตนอย่างจริงใจต่อผู้อื่น
6) ยี่พั้งจิวซึงกงซื้อ 二房周公祠 (เอ้อร์ฟางโจวกงฉือ) : ศาลบรรพบุรุษประจำทายาทสายสอง (สายรอง) ศาลบรรพชนตระกูลจิวสายสาขาที่ 2
7) กวางซวนจิวซึงกงซื้อ 广宣周公祠 (กวั่งเซวียนโจวกงฉือ): ศาลบรรพบุรุษประจำสายท่านกวางซวน 广宣 (กวั่งเซวียน) ด้านหน้านั้นถูกนำมาตั้งเป็นชื่อมงคลประจำศาล เพื่อยกย่องเกียรติคุณอันดีงามของบรรพบุรุษที่แผ่ขยายขจรขจาย และส่งต่อพลังความเป็นสิริมงคลอวยพรให้ลูกหลานในสายนี้มีความเจริญรุ่งเรือง แตกหน่อเนื้อเชื้อไขขยายวงศ์ตระกูลให้กว้างไกลและประสบความสำเร็จ
8) เต็กง้ำจิวซึงกงซื้อ 德严周公祠 (เต๋อเหยียนโจวกงฉือ) : ศาลบรรพบุรุษประจำสายท่าน"เต็กง้ำ" 德严 (เต๋อเหยียน) ด้านหน้านั้น ถูกตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงคุณธรรมความดีงามควบคู่ไปกับความเด็ดขาดเข้มงวดในการสร้างรากฐานครอบครัวของท่านชื้อกง (บรรพบุรุษ) และเป็นดั่งคำสอนใจให้ลูกหลานสายนี้รักษาระเบียบวินัย ยึดมั่นในศีลธรรมอย่างเคร่งครัด
9) เก๋าแจจิวซึงกงซื้อ (โฮ่วไจ้โจวกงฉือ) (厚斋周公祠): ศาลบรรพบุรุษประจำสายท่านเก๋าแจ 厚斋 (โฮ่วไจ้) ถูกนำมาตั้งเพื่อระลึกถึงคุณความดีของท่านชื้อกงที่เป็นคนใจกว้าง มีเมตตา และเป็นแบบอย่างในการศึกษาหาความรู้ให้แก่ลูกหลานในสายตระกูล
"โง่ว กง เทีย หรือ 5 ห้องกง 五公廳" (ตัวย่อ 五公厅 - อู่กงทิง) "ศาลบรรพบุรุษ" (ซือ ตึ๊ง 祠堂 - ฉือถัง) จะใช้สำหรับบรรพบุรุษสายหลักที่มีตำแหน่งหรือบารมีสูง ขณะที่ "ห้องกง" (กงเทีย 公厅 - กงทิง) จะมีขนาดรองลงมา ใช้เป็นสถานที่กราบไหว้บรรพบุรุษประจำสายย่อย และใช้เป็นที่พบปะ ประชุม หรือทำกิจกรรมร่วมกันของคนในสายตระกูล
1) ชิกสี่จู๊กงเทียน 七世祖公厅 (ชีซื่อจู่กงทิง) : ห้องกงของบรรพบุรุษรุ่นที่ 7 โถงศาลบรรพชนประจำตระกูลที่สร้างขึ้นเพื่อกราบไหว้และรำลึกถึงพระคุณท่านชื้อกง (บรรพบุรุษ) ในลำดับรุ่นที่ 7
2) บ่วงจู๊กงเทียน 万祖公厅 (ว่านจู่กงทิง) : ห้องกงของท่านบรรพบุรุษบ่วงโจ้ว 万祖 (โจวว่าน ) "บ่วงจู๊กงเทียน" (万祖公厅) มีความหมาย 2 แบบหลัก ๆ โถงบรรพชนรวม (ศาลใหญ่): หมายถึง ห้องโถงกลางที่ใช้ตั้งป้ายวิญญาณรวมของบรรพบุรุษ "ทุกรุ่นทุกสายย่อย" ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน (คำว่า หมื่นรุ่น สื่อถึงต้นตระกูลทั้งหมด) เพื่อให้ลูกหลานทุกคนไม่ว่าจะแตกไปอยู่สายเรือนไหน (เช่น ยี่พั้ง, ซุนพก, เจ๊งอัง) ได้กลับมาร่วมพิธีไหว้บรรพบุรุษใหญ่ร่วมกันตั้งชื่อตามบรรพบุรุษที่มีคำว่า "บ่วง" (万): ในบางกรณี อาจหมายถึงโถงกราบไหว้ที่สร้างอุทิศให้แก่ท่านบรรพบุรุษที่มีชื่อตัว หรือมีนาม/ฉายาว่า "บ่วง" แต่ส่วนใหญ่มักจะหมายถึงนัยแรก คือโถงบรรพชนรวม
3) ฮวกจู๊กงเทียน 发祖公厅 (ฮวดจู่กงทิง) : ห้องกงของท่านบรรพบุรุษฮวกโจ้ว 发祖 (โจวฮวด ) "ฮวกจู๊กงเทียน" (发祖公厅) ถือเป็นโถงบรรพชนที่มีความสำคัญสูงสุดในสายตระกูล โดยมีนัยลึกซึ้ง 2 ประการ คือ:โถงกราบไหว้บรรพบุรุษต้นตระกูล (สายหลัก): คำว่า "发" (ฮวก) ในที่นี้ย่อมาจาก 发源 (ฮวกอ่วง) หรือ 始发 (ซีฮวก) ซึ่งหมายถึง "จุดเริ่มต้นหรือต้นกำเนิด" โถงนี้จึงเป็นสถานที่กราบไหว้บรรพบุรุษ "รุ่นที่ 1" (หรือท่านทวดผู้เป็นปฐมกษัตริย์/ผู้ย้ายถิ่นฐานมาตั้งรกรากเป็นคนแรกของหมู่บ้าน) ก่อนที่จะแตกยอดออกเป็นรุ่นที่ 7 (ชิกสี่) หรือสายเรือนต่าง ๆ ครับชื่ออันเป็นสิริมงคล: เป็นการตั้งชื่อโถงเพื่ออวยพรและสะท้อนถึงคุณงามความดีของบรรพบุรุษที่นำพาความเจริญรุ่งเรือง (ฮวก) มาสู่ลูกหลาน ให้วงศ์ตระกูลแตกหน่อขยายสาขาอย่างมั่งคั่งและไม่มีวันสิ้นสุด
4) ซิงจู๊กงเทียน 星祖公厅 (ซิงจู่กงทิง) ห้องกงของท่านบรรพบุรุษซิงโจ้ว 星祖 (โจวซิง) "จู๊กงเทียน" (祖公厅) จะเป็นกลุ่มอาคารโถงบรรพชนในลักษณะเครือญาติสายตรง (Lineage) หรือโถงประจำรุ่น ซึ่ง "ซิงจู๊กงเทียน" แห่งนี้ จะเป็นโถงย่อยที่แยกสายออกมาจากโถงหลัก (เช่น แตกสายมาจากโถงรุ่นที่ 7 หรือโถงผู้บุกเบิก) เพื่อทำหน้าที่ดูแลลูกหลานในสาย
5) ยิ้งเชียนจู๊กงเทียน 仁千祖公厅 (เหริน เฉียน จู่ กง เทียน - ยิ้นเชียนจู่กงทิง) ห้องกงของท่านบรรพบุรุษยิ้นเชียนโจ้ว (仁千祖) "ยิ้งเชียนจู๊กงเทียน" จัดอยู่ในกลุ่มอาคารโถงบรรพชน (祖公厅) ร่วมกับโถงรุ่นที่ 7 (ชิกสี่), โถงผู้บุกเบิก (ฮวก), โถงรวม (บ่วง) และโถงซิง โถงเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของลูกหลานตระกูลแซ่จิว 周 (แซ่โจว) ที่ขยายสายย่อยออกมาจากสายท่านยิ้นเชียน
บทบาทหน้าที่ของ "กงเทีย" (公厅) หมู่บ้านโคยหน่ำ 溪南村 (หมู่บ้านซีหนาน Xinancun) ระบบการปกครองและผังเมืองของหมู่บ้านโคยหน่ำ (ซีหนาน) จะมีศาลเจ้าประธานขนาดใหญ่คือ "ซือตึ๊ง" 祠堂 (ฉือถัง) สำหรับคนทั้งแซ่จิวร่วมกัน แต่สำหรับลูกหลานที่แตกหน่อขยายกิ่งก้านสาขาแยกย่อยออกมา (เช่น สายของท่านยิ้นเชียงโจ้ว) ก็จะมี "กงเทีย" (公厅) ประจำสายตระกูลของตนเอง ซึ่งทำหน้าที่สำคัญคือ:พื้นที่ประกอบพิธีกรรมระดับสายย่อย: เป็นที่ประดิษฐานป้ายวิญญาณของท่านยิ้นเชียงโจ้วและภรรยา รวมถึงลูกหลานสายตรงของท่าน เพื่อให้คนในสายนี้มาร่วมกันเซ่นไหว้ในวันสำคัญหอประชุมและลานกิจกรรมประจำเครือญาติ: ใช้เป็นสถานที่ที่คนในสายตระกูลย่อยนี้มาพบปะพูดคุย ประชุมปรึกษาหารือเรื่องภายใน จัดงานมงคล (เช่น งานแต่งงาน) หรือจัดพิธีเลี้ยงฉลองร่วมกันในเครือญาติที่สนิทชิดเชื้อ
ลำดับในสายตระกูลจิว 周 (โจว) (Generations) ท่านปฐมบุรุษ รุ่นที่ 1: "จิวนำเอ็กกง 周南益公 (โจวนามเอี๊ยกง)" ผู้เริ่มก่อตั้งหมู่บ้านซีหนานขึ้นในราวปี ค.ศ. 1330 (ปลายราชวงศ์หยวน) ท่านมีภรรยาคือ ท่านปฐมมารดาตังง้วนตั้งซี่ 東源陳氏 (ตงย้วนเฉินซื่อ) และมีบุตรชายด้วยกัน 3 คน คือ ท่านจิวหงส์กง 周凤公 (โจวเฟิ่งกง หมายถึง หงส์ นกมงคลตามตำนานจีน) ท่านจิวคีกง 周麒公 (โจวฉีกง หมายถึง กิเลนตัวผู้) และท่านจิวลึงกง 周麟公 (โจวหลินกง หมายถึง กิเลนตัวเมีย" ซึ่งท่านนี้คือ "ท่านซุนพกกง" บรรพบุรุษสายตรงที่เป็นผู้เข้ามาวางผังและสร้างอาคารปิดล้อมขนาดใหญ่ที่เรียกว่า "ตั่วจ้าย" (大寨) รุ่นที่ 2 สายที่ 3: บุตรชายคนที่ 3 ของท่านนามเอี๊ยกง มีชื่อตามสาแหรกตระกูลว่า ลินโจ้ว 麟祖 (หลินจู่) และได้รับนามยกย่องตามคุณธรรมความประพฤติว่า “ซุนพกกง 淳朴公” (ฉุนพู่กง) มีบทบาทเป็น "หัวเรือใหญ่" ในการย้ายศูนย์กลางชุมชน จากจุดปักหลักดั้งเดิมที่ "进上" (จิ่งซั่ง) เพื่อมาสร้างและวางรากฐานค่ายโบราณล้อมกำแพงขนาดใหญ่ที่เรียกว่า "หมู่บ้านโคยหน่ำตั่วจ้าย :溪南大寨 (ซีหนานต้าจ้าย)" จนทำให้หมู่บ้านเกิดผังเมืองที่ใหญ่โต มีตรอกซอกซอยเป็นระบบ และกลายมาเป็นหมู่บ้านตระกูลจิว (โจว) ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดสายหนึ่ง
ลำดับในสายตระกูลแซ่จิว 周 (แซ่โจว) แห่งหมู่บ้านโค่ยหน่ำ (ซีหนาน) จะยึดโยงอยู่กับ บทกลอนลำดับรุ่น หรือ "แป่ซี/แป่จือ" (辈序 / 辈字 เป้ยซวี่ / เป้ยซื่อ) ประจำโถงบรรพชน "จุยอ่วงตึ่ง 追远堂 (ชุยเวี่ยนตัง) " ซึ่งเริ่มตระเตรียมและใช้ตั้งชื่อกลาง (Generational Name) ของลูกหลานอย่างเป็นทางการตั้งแต่รุ่นที่ 15 เป็นต้นไป โดยท่านปฐมบุรุษรุ่นที่ 1 คือ "จิวนำเอ็กกง 周南益公 (โจวนามเอี๊ยกง)" และสายย่อยของคุณคือรุ่นที่ 2 สาย 3 คือ "ท่านฉุนพู่กง" (淳朴公) นั่นเอง
วรรคที่ 1: 开基宏远猷 (รุ่นที่ 15 - 19)
วรรคที่ 2: 笃庆前悠悠 (รุ่นที่ 20 - 24)
รุ่นที่ 15 开 ไค (จีนกลาง: คาย) บุกเบิกริเริ่ม
รุ่นที่ 16 基 กี (จีนกลาง: จี) รากฐานอันมั่นคง
รุ่นที่ 17 宏 ฮวง (จีนกลาง: หง) ยิ่งใหญ่กว้างขวาง
รุ่นที่ 18 远 อ่วง (จีนกลาง: หย่วน) ยาวไกลเจริญรุ่งเรือง
รุ่นที่ 19 猷 อิ่ว (จีนกลาง: โหยว) แผนงาน/สติปัญญา
รุ่นที่ 20 笃 ต๊ก (จีนกลาง: ตู่) ซื่อสัตย์หนาแน่น
รุ่นที่ 21 庆 เค่ง (จีนกลาง: ชิ่ง) เฉลิมฉลอง/โชคดี
รุ่นที่ 22 光 กวาง (จีนกลาง: กวาง) แสงสว่าง/เกียรติยศ
รุ่นที่ 23 前 จอย (จีนกลาง: เฉียน) เบื้องหน้า/บรรพชน
รุ่นที่ 24 悠 อิว (จีนกลาง) โยวยาวนานไม่สิ้นสุด
อีก 30 คำในรุ่นที่ 25-54 คือ:
รุ่น 25-29 孝友承先德，แต้จิ๋ว ฮ่าว อิ่ว เส็ง เซง เต็ก (จีนกลาง เซี่ยว โหย่ว เฉิง เซียน เต๋อ)
ความหมาย: ลูกหลานมีความกตัญญูต่อบุพการี (孝) มีความรักใคร่กลมเกลียวในหมู่พี่น้อง (友) เพื่อสืบทอด (承) คุณงามความดี มรดก และคุณธรรมอันประเสริฐของบรรพชน (先德)
รุ่น 30-34 萃宗衍范畴，แต้จิ๋ว ฉุ่ย เจ็ง เอี่ยง ฮ่วง ฉิ่ว (จีนกลาง ฉุ่ย จง แหย่น ฟั่น โฉว)
ความหมาย: การรวมตัวกันอย่างเหนียวแน่นของคนในสายตระกูล (萃宗) จะช่วยผลักดันให้วงศ์ตระกูลแผ่ขยายลูกหลานเจริญรุ่งเรือง (衍) และสร้างแบบแผน ขอบข่าย ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ให้ครอบคลุมกว้างไกล (范畴)
รุ่น 35-39 合家宜睦顺，แต้จิ๋ว ฮะ แก อี มัก สุ่ง (จีนกลาง เหอ เจีย อี๋ มู่ ชุ่น)
ความหมาย: ทุกคนในครอบครัวหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน (合家) พึงตั้งมั่นในความรักใคร่สมัครสมานสามัคคี (宜睦) และมีความโอนอ่อนผ่อนตาม ถ้อยทีถ้อยอาศัย อยู่เย็นเป็นสุขร่วมกัน (顺)
รุ่น 40-44 守礼重经修，แต้จิ๋ว สิว เล้ จั่ง เกง ซิว (จีนกลาง โส่ว หลี่ จ้ง จิง ซิว)
ความหมาย: ยึดมั่นศรัทธาและรักษาไว้ซึ่งจริยธรรม ธรรมเนียมประเพณีอันดีงาม (守礼) ให้ความสำคัญอย่างยิ่งยวดกับการศึกษาเล่าเรียนตำรา ความรู้ (重经) และหมั่นฝึกฝนอบรมบ่มเพาะยกระดับตนเองอยู่เสมอ (修)
รุ่น 45-49 奕世永绳武，แต้จิ๋ว เอียะ ซี่ อิ่ง เส็ง บู้ (จีนกลาง อี้ ซื่อ โหย่ง เฉิง อู่)
ความหมาย: ขอให้ลูกหลานทุก ๆ รุ่นที่สืบทอดต่อกันมาตราบนานเท่านาน (奕世) ดำเนินรอยตาม สืบสานอุดมการณ์ภารกิจ (绳) แข็งแกร่ง เจริญรุ่งเรือง และรักษาเกียรติยศของบรรพบุรุษไว้ตลอดไป (永武)
รุ่น 50-54 千秋恒作裘 แต้จิ๋ว เซียง ชิว ฮึง โจก คิ่ว (จีนกลาง เซียน ชิว เหิง จั้ว ฉิว)
ความหมาย: แม้เวลาจะผ่านพ้นไปนับพันปีนับพันฤดูใบไม้ร่วง (千秋) ก็ยังคงรักษาความมั่นคงถาวรไว้ได้เสมอ (恒) ลูกหลานสามารถสืบทอดวิชาความรู้ เกียรติยศ และความสำเร็จจากคนรุ่นก่อนได้อย่างสมบูรณ์ (作裘 มาจากสำนวนโบราณ 冶裘 หมายถึง ลูกศิษย์สืบทอดวิชาจากอาจารย์ หรือลูกสืบทอดอาชีพที่ยิ่งใหญ่จากพ่อ)
ข้อมูลหมู่บ้าน 溪南村 หมู่บ้านโคยหน่ำ (โคยน๊ำ, โคยนั๊ม, โคยหน้ำ, คีหน่ำ) ในภาษาแต้จิ๋ว หรือหมู่บ้านซีหนานภาษาจีนกลาง เท่าที่รวบรวมได้สามารถเข้าชมได้ดังนี้ (คลิ๊กที่ลิงค์ link ตรงชื่อเว็บไซต์ จะเป็นภาษาจีน วิธีอ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย
1. ซินานต้าไจ้ บันทึกการถ่ายภาพท่องเที่ยวของเหยียนหลิง ผู้สร้างสื่อด้านการท่องเที่ยว 21 กุมภาพันธ์ 2567 ประวัติหมู่บ้าน ภาพศาลบรรพชนตระกูลจิว สถานที่น่าสนใจ
https://view.inews.qq.com/k/20240221A0073V00?scene=wap&no-redirect=1
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
2. หมู่บ้านซีหนานผู่หนิง: 700 ปีแห่งความรุ่งเรืองอันหาที่เปรียบมิได้ |เซี่ยเซิงซิ่ว|แหล่งที่มา หนังสือพิมพ์จงซานเดลี่ เผยแพร่เมื่อ: 27 สิงหาคม 2021
https://zsrbapp.zsnews.cn/home/content/newsContent/6/578137
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
3. ปู่นิ่ง ซีนานซุน (ผู่หนิง ซีหนานซุน/โผวเล้ง หมู่บ้านโคยหน่ำ), หมู่บ้านโบราณที่สวยงามที่เหมาะสำหรับอยู่อาศัยและทำงาน บทความนี้จะใช้คำว่า ปู่นิ่ง (ผู่หนิง) ซีนานซุน (หมู่บ้านซีหนาน)
https://th.trip.com/moments/detail/puning-1523-120188283/?locale=th-TH&curr=THB
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
4. หมู่บ้านโบราณซีหนาน | ซิง·เจียหยาง | 2023-06-19
https://www.sohu.com/a/687302011_121117453
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
5. สัมผัสประสบการณ์หมู่บ้านโบราณปูหนิง (ผู่หนิง) - ซีหนาน 2018-10-26
https://www.sohu.com/a/271536941_99925879
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
ลำดับตระกูลจิว แซ่จิว 周 (แซ่โจว) ศาลบรรพชนตระกูลจิว (โจว) แห่งหมู่บ้านโคยหน่ำ หรือ โคยน๊ำ หรือ โคยนั๊ม (หมู่บ้านซีหนาน) เมืองโผวเล้ง (นครผู่หนิง) (ห้องโถงจือหย่วนตัง) 普宁溪南周氏宗祠追远堂
ได้ที่>> https://zhou.zupu.cn/wenhua/579399.jhtml
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย
แต้จิ๋ว : หมู่บ้านโคยหน่ำ (โคยน๊ำ, โคยนั๊ม, โคยหน้ำ, คีหน่ำ) ตำบลบ๊วยตึ๊ง อำเภอ(นคร)โผวเล้ง จังหวัดเก็กเอี๊ย มณฑลกวางตุ้ง มณฑลกวางตุ้ง
จีนกลาง : หมู่บ้านซีหนาน ตำบลเหมยถัง นครผู่หนิง จังหวัดเจียงหยาง มณฑลกว้างตุ้ง (กวั่งตง)
(Xinan, Meitang, Puning, Jieyang, Guangdong)
อักษรจีนตัวย่อ (นิยมใช้ในจีนแผ่นดินใหญ่) เรียงจากใหญ่ไปเล็ก เริ่มที่ชื่อมณฑล
广东省揭阳市普宁市梅塘镇溪南村
อักษรจีนตัวเต็ม (นิยมใช้ในฮ่องกง ไต้หวัน และบันทึกตระกูลเดิม)
廣東省揭陽市普寧市梅塘鎮溪南村
ภาษากวางตุ้ง สำเนียงกวางตุ้ง ออกเสียง กวางตุ้ง เส็ง • กิกเอี๊ย ชี่ • โผวเล้ง ชี่ • บ๊วยตึ๊ง ติ้น • โคยหน่ำ ชึง
บทความนี้ เรียบเรียงเพิ่มเติมจาก https://cityedu.blogspot.com/2026/07/blog-post.html ข้อมูลส่วนใหญ่ได้จาก Google AI
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น