กระแสภาพยนต์จีนภาษาแต้จิ๋ว "จดหมายรักถึงอาม่า" (Dear You) ได้ติดตามเนื้อหาภาพยนต์จีนแห่งปีเรื่องนี้ที่ใช้ภาษาแต้จิ๋วในการดำเนินเรื่อง พาให้สนใจค้นหาถิ่นที่มาบรรพบุรุษ บทความนี้ค้นหาจาก Google AI ล้วนๆ ข้อมูลอาจผิดเพี๊ยนบ้าง แต่ช่วยให้ได้ข้อมูลในระดับหนึ่ง #บรรพบุรุษตระกูลจิว #แซ่จิว #หมู่บ้านโคยหน่ำ (บางครั้งเขียน #โคยน๊ำ #โคยนั๊ม) #โผวเล้ง (เอกสารใบต่างด้าวอาจเขียน #โผเล้ง)
บรรพบุรุษตระกูลจิว แซ่จิว (จีนกลาง โจว)บรรพชนตระกูลจิว หมู่บ้านโคยหน่ำ (บางครั้งออกเสียง หมู่บ้านโคยน๊ำ, โคยนั๊ม) โผวเล้ง ตระกูลแซ่จิว (ภาษาจีนกลาง แซ่โจว - 周氏) มีถิ่นที่อาศัยที่เรียกในภาษาจีนกลางว่า หมู่บ้านซีหนาน(Xi'nan หริอ Xinan) ตำบลเหมยถัง นครผู่หนิง จังหวัดเจียหยาง มณฑลกวางตุ้ง (Xinan, Meitang, Puning, Jieyang, Guangdong) หรือในภาษาแต้จิ๋ว สำเนียงแต้จิ๋วจะเรียกว่า หมู่บ้านโคยหน่ำ (โคยน๊ำ, โคยนั๊ม) ตำบลบ๊วยตึ๊ง นครโผวเล้ง (อำเภอโผวเล้ง อำเภอระดับเป็นนคร) จังหวัดเก๊กเอี๊ย มณฑลกวางตุ้ง ตระกูลแซ่จิว (จีนกลาง โจว) แซ่จิว (จีนกลาง แซ่โจว) เป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงและทรงอิทธิพลที่สุดในพื้นที่ผู่หนิงฝั่งตะวันตก โดยมีประวัติศาสตร์การสืบสายรกรากยาวนานเกือบ 700 ปี และมีลูกหลานเชื้อสายนี้กระจายตัวอยู่ทั้งในประเทศจีนและต่างประเทศ ชาวบ้านซีหนาน(จีนกลาง)ในกลุ่มหมู่บ้านย่อยเหล่านี้เกือบทั้งหมดเป็นคน "แซ่จิว" (ภาษาจีนกลาง แซ่โจว 周氏) ที่ย้ายถิ่นฐานมาจากมณฑลฟูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน) ตั้งแต่เมื่อ 600 กว่าปีก่อน (ชื่อตำบลเหมยถัง บางครั้งจะแปลออกมาเป็น ตำบลเหมยถาง)
ลำดับตระกูลจิว แซ่จิว 周氏 (แซ่โจว) ศาลบรรพชนตระกูลโจว (จิว) แห่งหมู่บ้านซีหนาน (โคยหน่ำ) เมืองผู่หนิง(โผวเล้ง) (ห้องโถงจือหย่วนตัง) 普宁溪南周氏宗祠追远堂
https://zhou.zupu.cn/wenhua/579399.jhtml
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย
ศาลบรรพบุรุษตระกูลโจว หรือศาลจุ่ยหยวน ตั้งอยู่ภายในประตูทิศเหนือของหมู่บ้านต้าไจ่ หมู่บ้านซีหนาน เมืองเหมยถาง เมืองผู่หนิง มณฑลกวางตุ้ง เป็นศาลบรรพบุรุษของหนานยี่ บรรพบุรุษคนแรกของตระกูลโจวในซีหนาน สร้างขึ้นครั้งแรกในปีที่สามของรัชสมัยว่านหลี่แห่งราชวงศ์หมิง พ.ศ. 2118(คศ.1575) และได้รับการบูรณะซ่อมแซมหลายครั้ง และได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ในปี คศ.พ.ศ. 2542 (คศ.1999)
การตามรอยภาพยนตร์จีนภาษาแต้จิ๋วเรื่อง "จดหมายรักถึงอาม่า" (Dear You) หรือภาษาจีน 给阿嬷的情书 (ตัวย่อ) หรือ 阿嬤的情書 (ตัวเต็ม) คำอ่านพินอิน (Mandarin): Gěi Āmà de qíngshū (เก่ย อาหม้า เตอ ฉิงซู) คำอ่านภาษาแต้จิ๋ว (Teochew): Keh4 a1 ma2 gai7 cêng5 ze1 (เกะ อาม่า ไก เช็ง จือ) ความหมายตรงตัว "จดหมายรักที่ส่งถึงอาม่า" เหมือนการหวนคืนเรื่องเล่าของอาก๋งหรือพ่อในอดีต รวมถึงเป็นการย้อนเวลาสัมผัสอดีตวัยเด็กของหลายๆ คนที่รับรู้เรื่องการส่งเงิน และจดหมายจากเมืองจีนที่ส่งมาเมืองไทย และช่วยให้รับรู้บรรยากาศของผู้รับที่เมืองจีน เป็นการสะท้อนเรื่องราว"โพยก๊วน" (侨批 - เฉียวพี) ระบบการส่งเงินและจดหมายของคนจีนท่ีมาเมืองไทยและคนจีนโพ้นทะเลในอดีต ที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาทำงานในไทย เพื่อส่งเงิน น้ำพักน้ำแรง และความคิดถึงกลับไปให้ครอบครัวที่แผ่นดินจีน การส่งเงินและจดหมายในอดีตผ่าน"โพยก๊วน" เป็นช่องทางเดียวในการส่งเงินและข่าวสารผ่านร้านค้าหรือสำนักงานโพยก๊วน ทำหน้าที่รับเงินในไทยแล้วออกตั๋วส่งไปให้ญาติเบิกเงินสดที่จีนแนบจดหมายบอกเล่าดินฟ้าอากาศ สุขภาพ และความห่วงใยญาติทางจีน เนื้อหาและความหมายในจดหมายรายงานความเป็นอยู่ การทำมาค้าขาย อาหารการกิน และความยากลำบากในต่างแดนความรักและความคิดถึง หลายคนอาจเขียนว่าสบายดีเพื่อไม่ให้ทางบ้านเป็นห่วง แต่ในความจริงแสนจะเหนื่อยยาก เงินที่คนจีนโพ้นทะเลส่งกลับไป ไม่ได้ช่วยแค่ครอบครัวตัวเอง แต่เป็นเงินหลักที่ช่วยสร้างบ้าน สร้างโรงเรียน และประทังชีวิตคนในหมู่บ้านที่ประเทศจีนในยุคนั้น นอกจากการส่งตั๋วเงิน บางครั้งมีการส่งเสื้อผ้า แต่แอบแนบเงินไปตามตะเข็บเสื้อ ช่วงเปิดประเทศ
บรรยากาศการไปเยี่ยมญาติที่เมืองจีนหลังจีนเปิดประเทศ (โดยเฉพาะแถบซัวเถา แต้จิ๋ว และกวางตุ้ง) ในช่วงที่จีนเริ่มเปิดประเทศใหม่ๆ (ราวๆ ทศวรรษ 1980 - 1990) กับระบบเงินสองสกุล จากเรื่องเล่าอากง อาม่า และเตี่ยที่กลับมาถึง การเดินทางไปเยี่ยมญาติที่ซัวเถาผ่านฮ่องกง แวะพักที่ฮ่องกง 1–2 คืน เพื่อซื้อสินค้าที่ฝั่งจีนขาดแคลนเพิ่มเติม เดินทางต่อด้วยเรือโดยสารข้ามคืน เป็นเส้นทางสุดฮิตของคนแต้จิ๋ว ท่าเรือฮ่องกงจะมีเรือโดยสารขนาดใหญ่ เช่น เรือติงหู (Ding Hu) วิ่งตรงจากฮ่องกงไปขึ้นที่ท่าเรือซัวเถาโดยตรงเวลาล่องเรือประมาณ 12–15 ชั่วโมง นอนค้างคืนบนเรือ นับเป็น "เส้นทางสายหลักที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ความวุ่นวาย และการผจญภัย" เนื่องจากในยุคนั้นยังไม่มีเที่ยวบินตรงจากกรุงเทพฯ ไปลงซัวเถาหรือเจียหยางเหมือนปัจจุบัน ช่วงนั้นเป็น ห้วงเวลาแห่งความทรงจำที่ปนเปกันระหว่างความตื้นตันใจ ความยากลำบาก และวัฒนธรรมการ "แจกของ" เนื่องจากในยุคนั้นประเทศจีนยังยากจนและขาดแคลนเครื่องอุปโภคบริโภค ของฝากเน้นของยังชีพ: คนไทยไม่ได้หิ้วกระเป๋าเดินทางสวยๆ แต่เป็นการแบกกระสอบ ขนเสื้อผ้าหนาๆ ยาแก้ปวด ยาหม่อง (โดยเฉพาะตราลิงถือลูกท้อแบบตลับ ซื้อยกกล่อง จำได้แม่น) อาจมีบุหรี่ยี่ห้อฮิตเมืองไทย ผ้าเมตร ผงชูรส จักรเย็บผ้า หรือแม้แต่ทองคำ เมื่อถึงบ้านญาติ จะมีญาติๆมาเยี่ยมไต่ถามสาระทุกข์สุกดิบ จะมีการเชื้อเชิญจิบน้ำชาและแจกบุหรี่ "กุฮุง เจี๊ยะเต้" (吸烟吃茶 / คูฮึง เจี๊ยะแต้) วัฒนธรรม "น้ำมิตร" ในควันและน้ำชา เวลานี้แหละเตี่ยหรือก๋งจะหยิบบุหรี่ก้นกรองยอดฮิตของไทยมาเชื้อเชิญจ่ายแจก พร้อมยาหม่องตราลิงถือลูกท้อ 1 ตลับ หากญาติที่สนิทกับจะมีการเดินไปที่ "กระสอบป่าน" ที่แบกมาแจกสิ่งของฝาก และมอบงินในช่วงที่ว่างจากแขกทั่วไป ขากลับนอกจากสิ่งของต่างๆ ก็จะมีบรั่นดี และบุหรี่ยี่ห้อเลขตอง ปากกา cross ระบบเงินหยวนจีนในยุคนั้นจากความทรงจำ ถ้าจำไม่ผิดในระยะแรกเงินหยวนจีนที่ใช้ในประเทศกับที่ใช้นอกประเทศรู้สึกจะเป็นธนบัตรคนละรูปกัน ยุคนั้น (ปี 1980 - 1994) ประเทศจีนใช้ระบบ "เงินตราสองสกุล" (Dual Currency System) เพื่อควบคุมเม็ดเงินต่างประเทศ โดยแบ่งธนบัตรออกเป็นฝั่งคนในประเทศ และฝั่งคนต่างประเทศ รวมถึงคนไทยเชื้อสายจีนที่ไปเยี่ยมญาติด้วย (ส่วนข้อข้อมูลเพิ่มจาก google AI)โดย 1.เงินหยวนในประเทศ (Renminbi - RMB) คนท้องถิ่นเรียกว่า "เหรินหมินบี้" หรือเงินหยวนธรรมดาที่คนจีนในประเทศใช้กันทั่วไปในยุคนั้นสำหรับชาวจีนท้องถิ่นใช้ซื้อของกินของใช้ในชีวิตประจำวัน ตลาดสด หรือร้านค้าของรัฐทั่วไปข้อจำกัด ซื้อได้เฉพาะสินค้าพื้นเมืองที่รัฐจัดสรรให้ ไม่สามารถนำไปซื้อของหรูหราหรือของนำเข้าในร้านค้ามิตรภาพได้ 2. เงินตราต่างประเทศ (Foreign Exchange Certificate - FEC)คนไทยยุคนั้นจะเรียกเงินนี้ติดปากว่า "เงินเฟก" หรือภาษาจีนเรียกว่า "ngoikim" (外币券 / 外汇券 - หว่ายฮุ่ยเชวี่ยน) ออกมาให้คนต่างชาติต่างภาษา, คนฮ่องกง, มาเก๊า และชาวจีนโพ้นทะเล (เช่น คนไทย) ใช้โดยเฉพาะ เมื่อคนไทยหอบเงินดอลลาร์สหรัฐ (USD) หรือเงินฮ่องกง (HKD) ไปแลกที่ธนาคารแห่งประเทศจีน (Bank of China) เจ้าหน้าที่จะบังคับให้แลกเป็นเงิน FEC นี้เท่านั้น ไม่ยอมให้แลกเป็นเงินหยวนธรรมดา ด้านหลังมีพิมพ์อักษรภาษาอังกฤษชัดเจนว่า "Foreign Exchange Certificate" เนื่องจากเงิน FEC มีอำนาจซื้อสูงมาก ทำให้เกิด "ตลาดมืด" อยู่ทุกหนทุกแห่งคนจีนรุมขอแลกเงินทันทีที่คนไทยก้าวเท้าลงจากรถหรือเรือ จะมีคนจีนท้องถิ่นวิ่งเข้ามาหาเพื่อขอแลกเงินหยวนธรรมดากับเงิน FEC จีนจากคนไทย โดยยอมให้ราคาจูงใจ เช่น เอาเงินหยวนธรรมดา 130-150 หยวน มาขอแลกเงิน FEC เพียง 100 หยวน ญาติขอเป็นเงินเฟก เวลาคนไทยจะให้เงินช่วยเหลือญาติ ญาติฝั่งจีนมักจะกระซิบขอเป็นเงิน FECจีน หรือไม่ก็ขอเป็นเงินดอลลาร์ หรือเงินฮ่องกง เพราะพวกเขาสามารถนำเงินนี้ไปซื้อทีวีสี หรือจักรเย็บผ้าในร้านค้ามิตรภาพมาอวดคนทั้งหมู่บ้านได้ ซึ่งถือเป็นเรื่องหน้าตาที่ใหญ่โตมากในยุคนั้น ระบบเงินสองสกุลนี้ถูกยกเลิกไปเมื่อวันที่ 1 มกราคม 1994 โดยรัฐบาลจีนประกาศให้รวมเหลือเพียงเงินหยวน (RMB) สกุลเดียวจวบจนปัจจุบันครับ
หมู่บ้านซีหนาน (溪南村 Xi'nan หรือแต้จิ๋ว โคยหน่ำ, โคยน๊ำ) แบ่งหมู่บ้านย่ายย่อยอีกประกอบไปด้วยหมู่บ้านย่อยหรือภาษาจีนเรียกว่า "หมู่บ้านธรรมชาติ (自然村) ทั้งหมด 30 หมู่บ้านย่อย ตั้งอยู่ในเขตตำบลเหมยถาง นครผู่หนิง (ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของเมืองเจียหยาง) มณฑลกวางตุ้ง เขียนเป็นอักษรจีน (ทั้งตัวย่อและตัวเต็ม)
อักษรจีนตัวย่อ (นิยมใช้ในจีนแผ่นดินใหญ่) 广东省揭阳市普宁市梅塘镇溪南村
อักษรจีนตัวเต็ม (นิยมใช้ในฮ่องกง ไต้หวัน และบันทึกตระกูลเดิม) 廣東省揭陽市普寧市梅塘鎮溪南村
ภาษากวางตุ้ง สำเนียงกวางตุ้ง ออกเสียง กวางตุ้ง เส็ง • กิกเอี๊ย ชี่ • โผวเล้ง ชี่ • บ๊วยตึ๊ง ติ้น • โคยหน่ำ ชึง
หมู่บ้านซีหนาน(Xi'nan หรือแต้จิ๋ว โคยหน่ำ, โคยน๊ำ, โคยนั๊ม) เป็นหนึ่งในหมู่บ้านโบราณที่ทรงคุณค่าและใหญ่ที่สุดทางตะวันตกของเมืองผู่หนิง (แต้จิ๋ว โผวเล้ง) ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น หมู่บ้านอนุรักษ์ดั้งเดิมของจีน (China Traditional Village) โดดเด่นด้วยผังหมู่บ้านที่ล้อมรอบด้วยแม่น้ำและคูน้ำ รายชื่อหมู่บ้านย่อยธรรมชาติ (自然村) บางส่วนที่รวมอยู่ใน 30 หมู่บ้านของซีหนาน (โคยหน่ำ) ที่มีการบันทึกไว้ มีดังนี้:溪南大寨 (ซีหนานต้าจ้าย / โคยหน่ำตั่วจ้าย): ชุมชนหลักดั้งเดิมที่เป็นศูนย์กลาง มีกำแพงโบราณล้อมรอบคล้ายป้อมปราการ และเป็นที่ตั้งของศาลเจ้าตระกูลโจว (追远堂)后巷, (โฮ่วเซี่ยน / อาภ่าว): ตรอกด้านหลัง, 长沟 (ฉางโกว / ฉึงกิว): ร่องน้ำยาว, 陈厝围 (เฉินชู่เหวย / ตันฉู่หุ่ย): ชุมชนรอบบ้านแซ่เฉิน (แซ่ตัน), 竹巷口 (จู๋เซี่ยนโข่ว / เต็กห่างข้าว): ปากตรอกไม้ไผ่, 和平市 (เหอผิงซื่อ / ฮั่วเพ็งฉี่): ตลาดสันติภาพ, 大园 (ต้าหยวน / ตั่วฮึ้ง): สวนใหญ่, 新寨 (ซินจ้าย / ซิงจ้าย): ชุมชน/ป้อมใหม่, 油寮 (โหยวเหลียว / อิ๊วเลี้ยว): โรงหีบน้ำมัน, 黄公堀 (หวงกงคู / อึ๊งกงขุด): บึงฝายของท่านหวง, 柑新园 (กานซินหยวน / กาซิงฮึ้ง): สวนส้มใหม่, 鲤鱼埔 (หลี่ยี่พู่ / หลีฮื้อปู๋): ลานปลาคาร์ฟ, 陂头 (เปยโถ่ว / ปี่เทา): หัวทำนบ/หัวฝาย, 竹兴围 (จู๋ซิงเหวย / เต็กเฮงหุ่ย): ชุมชนไม้ไผ่เจริญรุ่งเรือง, 二房 (เอ้อร์ฝาง / ยี่ฝัง): ชุมชนบ้านสายสัมพันธ์ที่สอง, 潭景 (ต๋านจิ่ง / ถ้ำเก๋ง): ทิวทัศน์บึงน้ำ, 东山桥 (ตงซานเฉียว / ตังซัวเกี๊ยว): สะพานภูเขาตะวันออก, 红头堆 (หงโถวตุย / อั่งเทาตย): กองดินหัวแดง, 新梅园 (ซินเหมยหยวน / ซิงบ๊วยฮึ้ง): สวนบ๊วยใหม่, 老梅园 (เหล่าเหมยหยวน / เหล่าบ๊วยฮึ้ง): สวนบ๊วยเก่า, 圩埔 (เหวยพู่ / ฮุยปู๋): พื้นที่ลานตลาด, 柿脚园 (ซื่อเจี่ยวหยวน / ข่าวก้วยฮึ้ง): สวนใต้ต้นพลับ, 进上 (จิ้นซั่ง / จิ๊งซ่าง): ชุมชนดั้งเดิมกลุ่มแรก ๆ ก่อนสร้างป้อมใหญ่, 新村 (ซินชุน / ซิงชึง): หมู่บ้านใหม่
ศาลหลักศูนย์กลางตระกูล: ตระกูลจิวมีศาลบรรพบุรุษใหญ่ร่วมกันคือ "ศาลบรรพบุรุษจิวสื่อ (ตระกูลจิว) - จุยหย่วนถัง" (周氏宗祠·追远堂) ซึ่งทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางจิตใจและการกราบไหว้บรรพบุรุษ การแตกสายสกุลย่อย: ภายในหมู่บ้านยังมีการสร้างศาลบรรพบุรุษย่อยของแต่ละสายสายตรงแยกออกมาอีก จนเกิดเป็นกลุ่มอาคารลักษณะ "10 ศาลบรรพบุรุษ 5 ห้องกง廳" (十祠堂五公厅) ล้อมรอบตัวหมู่บ้านโบราณอย่างเป็นระบบตามลำดับอาวุโส
ข้อมูลหมู่บ้านซีหนาน (จีนกลาง) หรือในภาษาแต้จิ๋วหมู่บ้านโคยหน่ำ (โคยน๊ำ) เข้าชมได้จาก
1. ซินานต้าไจ้ บันทึกการถ่ายภาพท่องเที่ยวของเหยียนหลิง ผู้สร้างสื่อด้านการท่องเที่ยว 21 กุมภาพันธ์ 2567 ประวัติหมู่บ้าน ภาพศาลบรรพชนตระกูลจิว สถานที่น่าสนใจ
https://view.inews.qq.com/k/20240221A0073V00?scene=wap&no-redirect=1
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
2. หมู่บ้านซีหนานผู่หนิง: 700 ปีแห่งความรุ่งเรืองอันหาที่เปรียบมิได้ |เซี่ยเซิงซิ่ว|แหล่งที่มา หนังสือพิมพ์จงซานเดลี่ เผยแพร่เมื่อ: 27 สิงหาคม 2021
https://zsrbapp.zsnews.cn/home/content/newsContent/6/578137
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
3. ปู่นิ่ง ซีนานซุน (ผู่หนิง ซีหนานซุน/โผวเล้ง หมู่บ้านโคยหน่ำ), หมู่บ้านโบราณที่สวยงามที่เหมาะสำหรับอยู่อาศัยและทำงาน บทความนี้จะใช้คำว่า ปู่นิ่ง (ผู่หนิง) ซีนานซุน (หมู่บ้านซีหนาน)
https://th.trip.com/moments/detail/puning-1523-120188283/?locale=th-TH&curr=THB
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
4. หมู่บ้านโบราณซีหนาน | ซิง·เจียหยาง | 2023-06-19
https://www.sohu.com/a/687302011_121117453
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
5. สัมผัสประสบการณ์หมู่บ้านโบราณปูหนิง (ผู่หนิง) - ซีหนาน 2018-10-26
https://www.sohu.com/a/271536941_99925879
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
การเดินทางจากตัวเมืองผู่หนิง(โผวเล้ง) เส้นทางหลักเส้นที่ 1 ต้องผ่านตำบลตำบลต้าป้า (Daba Town) หรือ แขวงเหลียวหยวน (Liaoyuan Subdistrict เส้นทาง2 ผ่านแขวงเหลียวหยวน Liaoyuan Subdistrict เป็นที่ตั้งของ หมู่บ้านโบราณหนี่โกว / Nigou Ancient Village มุ่งหน้าต่อทางตะวันตกเฉียงเหนือเข้าสู่เขต ตำบลเหม่ยถัง) ทางหลวงมณฑลสาย 238 (S238 - 安前公路): เป็นถนนสายหลักระดับมณฑลที่วิ่งผ่านใจกลางตำบลเม่ยถัง อยู่ห่างจากตัวหมู่บ้านลงไปทางทิศใต้เล็กน้อย ใช้สำหรับเดินทางเข้าสู่ใจกลางเมืองโผวเล้ง เส้นทางหลักที่เลือกใช้เส้นทางที่ 1 ผ่าน ถนน S236 (Sถนนทางหลวงมณฑล ป้ายสีเหลือง ส่วน X ทางหลวงอำเภอ) ถนนมณฑลสาย S236 ถือเป็นถนนสายเศรษฐกิจและการคมนาคมหลัก (สังเกต Puning Museum) ตรงไปจะเจอทางต่างระดับ ตรงไป G238 Gทางหลวงแผ่นดินถนนระดับชาติ ป้ายสีแดง(ป้ายสีเขียวจะหมายถึง ทางด่วนพิเศษ Expressway)เพื่อเข้าสู่เขต ตำบลเหม่ยถัง (จากต้าป้า เลี้ยวซ้ายเข้าถนนมณฑลเพื่อมุ่งหน้าเข้าสู่ตำบลเหม่ยถังจากทางทิศตะวันออก) สังเกตจุดตัดทางแยกใหญ่ (ใกล้ทางขึ้นทางด่วน): ขับตรงมาเรื่อย ๆ คุณจะผ่านย่าน Daba Interchange (大坝互通) ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อกับทางด่วน Shantou-Zhanjiang Expressway เลี้ยวซ้ายเข้าถนน Meimian Road (หรือตามป้าย Meitang): เมื่อขับพ้นช่วงหลักของตำบลต้าป้า ป้ายบอกทางจะระบุให้เบี่ยงซ้ายหรือเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนน Meimian Road (梅棉线) หรือตามป้ายที่เขียนว่า "梅塘" (Meitang) ///จุดสังเกตในแผนที่ เลย Sikeng oversea school โรงเรียนหัวเฉียวซื่อเคน เป็นหนึ่งในหมู่บ้านใหญ่ของตำบลเหม่ยถัง เลย Pu Qiaoqu Xining Health Station สถานีอนามัยซีหนิง (โรงพยาบาลรัฐ) / 西宁卫生站 แสดงว่าเข้าสู่เขต หมู่บ้านซีหนาน (Xi'nan Village 溪南村) ในตำบลเหม่ยถัง ตรงนั้นจะเห็น Zhongxin Blvd (หรือเขียนเป็นอักษรจีนว่า 中心大道 - จงซิน ต้าเต้า) แปลตรงตัวว่า "ถนนสายกลาง" หรือ "ถนนเซนเตอร์" หัวใจของหมู่บ้าน: ศาลเจ้าหลักของแซ่จิวที่นี่มีชื่อว่า "จุยหย่วนถัง" (追远堂) 兴·揭阳| 溪南古村_搜狐网 ตั้งอยู่ใจกลางหมู่บ้านข้างวัดโบราณตี้หวัง (帝王古庙) แนะนำให้ถามคนแถวนั้นว่า "จิวซี้ตึ๊ง ตี่ตออ่วย?" (周氏宗祠 在哪里？) หรือถามหาห้องสมุดสาธารณะซีหนาน (溪南公益图书馆) (ทางหลวงสาย G324 วิ่งผ่านเมืองโผวเล้ง ต่อสาย G238 แยกขวาเข้าถนนตำบลเหมยถัง)
ถนนสายหลักของหมู่บ้าน คือ ถนนเม่ยเหมี่ยน (Meimian Highway - 梅棉公路) เป็นถนนระดับอำเภอ/ตำบลสายสำคัญที่ ตัดผ่านใจกลางพื้นที่หมู่บ้านซีหนานโดยตรง ถนนสายนี้ทำหน้าที่เชื่อมต่อระหว่างตำบลเม่ยถัง ไปยังตำบลเหมี่ยนหู (Mianhu) ในอำเภอใกล้เคียง เพื่อเชื่อมต่อกับการคมนาคมทางน้ำของแม่น้ำหรงเจียง (ทางหลวงสาย G324 วิ่งผ่านเมืองโผวเล้ง ต่อสาย G238 แยกขวาเข้าถนนตำบลเหมยถัง)
%20%E0%B8%8B%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%20%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%882.jpg)
แต้จิ๋ว #หมู่บ้านแซ่จิว #บรรพบุรุษตระกูลจิว #แซ่จิว #หมู่บ้านโคยหน่ำ #โผวเล้ง #ตำบลบ๊วยตึ้ง #จังหวัดเก๊กเอี๊ย #หมู่บ้านโคยน๊ำ
จีนกลาง #หมู่บ้านแซ่โจว (จิว) #บรรพบุรุษตระกูลโจว #แซ่โจว #หมู่บ้านซีหนาน #ผู่หนิง #ตำบลเหมยถัง (เหมยถาง) #จังหวัดเจียหยาง
