กระแสภาพยนต์จีนภาษาแต้จิ๋ว "จดหมายรักถึงอาม่า" (Dear You) ได้ติดตามเนื้อหาภาพยนต์จีนแห่งปีเรื่องนี้ที่ใช้ภาษาแต้จิ๋วในการดำเนินเรื่อง พาให้สนใจค้นหาถิ่นที่มาบรรพบุรุษ บทความนี้ค้นหาจาก Google AI ล้วนๆ ข้อมูลอาจผิดเพี๊ยนบ้าง แต่ช่วยให้ได้ข้อมูลในระดับหนึ่ง #บรรพบุรุษตระกูลจิว #แซ่จิว #หมู่บ้านโคยหน่ำ (บางครั้งเขียน #โคยน๊ำ) #โผวเล้ง (เอกสารใบต่างด้าวอาจเขียน #โผเล้ง)
บรรพบุรุษตระกูลจิว แซ่จิว (จีนกลาง โจว)บรรพชนตระกูลจิว หมู่บ้านโคยหน่ำ (บางครั้งออกเสียง หมู่บ้านโคยน๊ำ) โผวเล้ง ตระกูลแซ่จิว (ภาษาจีนกลาง แซ่โจว - 周氏) มีถิ่นที่อาศัยที่เรียกในภาษาจีนกลางว่า หมู่บ้านซีหนาน(Xi'nan หริอ Xinan) ตำบลเหมยถัง นครผู่หนิง จังหวัดเจียหยาง มณฑลกวางตุ้ง (Xinan, Meitang, Puning, Jieyang, Guangdong) หรือในภาษาแต้จิ๋ว สำเนียงแต้จิ๋วจะเรียกว่า หมู่บ้านโคยหน่ำ ตำบลบ๊วยตึ๊ง นครโผวเล้ง (อำเภอโผวเล้ง อำเภอระดับเป็นนคร) จังหวัดเก๊กเอี๊ย มณฑลกวางตุ้ง ตระกูลแซ่จิว (จีนกลาง โจว) แซ่จิว (จีนกลาง แซ่โจว) เป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงและทรงอิทธิพลที่สุดในพื้นที่ผู่หนิงฝั่งตะวันตก โดยมีประวัติศาสตร์การสืบสายรกรากยาวนานเกือบ 700 ปี และมีลูกหลานเชื้อสายนี้กระจายตัวอยู่ทั้งในประเทศจีนและต่างประเทศ ชาวบ้านซีหนาน(จีนกลาง)ในกลุ่มหมู่บ้านย่อยเหล่านี้เกือบทั้งหมดเป็นคน "แซ่จิว" (ภาษาจีนกลาง แซ่โจว 周氏) ที่ย้ายถิ่นฐานมาจากมณฑลฟูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน) ตั้งแต่เมื่อ 600 กว่าปีก่อน (ชื่อตำบลเหมยถัง บางครั้งจะแปลออกมาเป็น ตำบลเหมยถาง)
การตามรอยภาพยนตร์จีนภาษาแต้จิ๋วเรื่อง "จดหมายรักถึงอาม่า" (Dear You) หรือภาษาจีน 给阿嬷的情书 (ตัวย่อ) หรือ 阿嬤的情書 (ตัวเต็ม) คำอ่านพินอิน (Mandarin): Gěi Āmà de qíngshū (เก่ย อาหม้า เตอ ฉิงซู) คำอ่านภาษาแต้จิ๋ว (Teochew): Keh4 a1 ma2 gai7 cêng5 ze1 (เกะ อาม่า ไก เช็ง จือ) ความหมายตรงตัว "จดหมายรักที่ส่งถึงอาม่า" เหมือนการหวนคืนเรื่องเล่าของอาก๋งหรือพ่อในอดีต รวมถึงเป็นการย้อนเวลาสัมผัสอดีตวัยเด็กของหลายๆ คนที่รับรู้เรื่องการส่งเงิน และจดหมายจากเมืองจีนที่ส่งมาเมืองไทย และช่วยให้รับรู้บรรยากาศของผู้รับที่เมืองจีน เป็นการสะท้อนเรื่องราว"โพยก๊วน" (侨批 - เฉียวพี) ระบบการส่งเงินและจดหมายของคนจีนท่ีมาเมืองไทยและคนจีนโพ้นทะเลในอดีต ที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาทำงานในไทย เพื่อส่งเงิน น้ำพักน้ำแรง และความคิดถึงกลับไปให้ครอบครัวที่แผ่นดินจีน การส่งเงินและจดหมายในอดีตผ่าน"โพยก๊วน" เป็นช่องทางเดียวในการส่งเงินและข่าวสารผ่านร้านค้าหรือสำนักงานโพยก๊วน ทำหน้าที่รับเงินในไทยแล้วออกตั๋วส่งไปให้ญาติเบิกเงินสดที่จีนแนบจดหมายบอกเล่าดินฟ้าอากาศ สุขภาพ และความห่วงใยญาติทางจีน เนื้อหาและความหมายในจดหมายรายงานความเป็นอยู่ การทำมาค้าขาย อาหารการกิน และความยากลำบากในต่างแดนความรักและความคิดถึง หลายคนอาจเขียนว่าสบายดีเพื่อไม่ให้ทางบ้านเป็นห่วง แต่ในความจริงแสนจะเหนื่อยยาก เงินที่คนจีนโพ้นทะเลส่งกลับไป ไม่ได้ช่วยแค่ครอบครัวตัวเอง แต่เป็นเงินหลักที่ช่วยสร้างบ้าน สร้างโรงเรียน และประทังชีวิตคนในหมู่บ้านที่ประเทศจีนในยุคนั้น นอกจากการส่งตั๋วเงิน บางครั้งมีการส่งเสื้อผ้า แต่แอบแนบเงินไปตามตะเข็บเสื้อ ช่วงเปิดประเทศ
บรรยากาศการไปเยี่ยมญาติที่เมืองจีนหลังจีนเปิดประเทศ (โดยเฉพาะแถบซัวเถา แต้จิ๋ว และกวางตุ้ง) ในช่วงที่จีนเริ่มเปิดประเทศใหม่ๆ (ราวๆ ทศวรรษ 1980 - 1990) กับระบบเงินสองสกุล จากเรื่องเล่าอากง อาม่า และเตี่ยที่กลับมาถึง การเดินทางไปเยี่ยมญาติที่ซัวเถาผ่านฮ่องกง แวะพักที่ฮ่องกง 1–2 คืน เพื่อซื้อสินค้าที่ฝั่งจีนขาดแคลนเพิ่มเติม เดินทางต่อด้วยเรือโดยสารข้ามคืน เป็นเส้นทางสุดฮิตของคนแต้จิ๋ว ท่าเรือฮ่องกงจะมีเรือโดยสารขนาดใหญ่ เช่น เรือติงหู (Ding Hu) วิ่งตรงจากฮ่องกงไปขึ้นที่ท่าเรือซัวเถาโดยตรงเวลาล่องเรือประมาณ 12–15 ชั่วโมง นอนค้างคืนบนเรือ นับเป็น "เส้นทางสายหลักที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ความวุ่นวาย และการผจญภัย" เนื่องจากในยุคนั้นยังไม่มีเที่ยวบินตรงจากกรุงเทพฯ ไปลงซัวเถาหรือเจียหยางเหมือนปัจจุบัน ช่วงนั้นเป็น ห้วงเวลาแห่งความทรงจำที่ปนเปกันระหว่างความตื้นตันใจ ความยากลำบาก และวัฒนธรรมการ "แจกของ" เนื่องจากในยุคนั้นประเทศจีนยังยากจนและขาดแคลนเครื่องอุปโภคบริโภค ของฝากเน้นของยังชีพ: คนไทยไม่ได้หิ้วกระเป๋าเดินทางสวยๆ แต่เป็นการแบกกระสอบ ขนเสื้อผ้าหนาๆ ยาแก้ปวด ยาหม่อง (โดยเฉพาะตราลิงถือลูกท้อแบบตลับ ซื้อยกกล่อง จำได้แม่น) อาจมีบุหรี่ยี่ห้อฮิตเมืองไทย ผ้าเมตร ผงชูรส จักรเย็บผ้า หรือแม้แต่ทองคำ เมื่อถึงบ้านญาติ จะมีญาติๆมาเยี่ยมไต่ถามสาระทุกข์สุกดิบ จะมีการเชื้อเชิญจิบน้ำชาและแจกบุหรี่ "กุฮุง เจี๊ยะเต้" (吸烟吃茶 / คูฮึง เจี๊ยะแต้) วัฒนธรรม "น้ำมิตร" ในควันและน้ำชา เวลานี้แหละเตี่ยหรือก๋งจะหยิบบุหรี่ก้นกรองยอดฮิตของไทยมาเชื้อเชิญจ่ายแจก พร้อมยาหม่องตราลิงถือลูกท้อ 1 ตลับ หากญาติที่สนิทกับจะมีการเดินไปที่ "กระสอบป่าน" ที่แบกมาแจกสิ่งของฝาก และมอบงินในช่วงที่ว่างจากแขกทั่วไป ขากลับนอกจากสิ่งของต่างๆ ก็จะมีบรั่นดี และบุหรี่ยี่ห้อเลขตอง ปากกา cross ระบบเงินหยวนจีนในยุคนั้นจากความทรงจำ ถ้าจำไม่ผิดในระยะแรกเงินหยวนจีนที่ใช้ในประเทศกับที่ใช้นอกประเทศรู้สึกจะเป็นธนบัตรคนละรูปกัน ยุคนั้น (ปี 1980 - 1994) ประเทศจีนใช้ระบบ "เงินตราสองสกุล" (Dual Currency System) เพื่อควบคุมเม็ดเงินต่างประเทศ โดยแบ่งธนบัตรออกเป็นฝั่งคนในประเทศ และฝั่งคนต่างประเทศ รวมถึงคนไทยเชื้อสายจีนที่ไปเยี่ยมญาติด้วย (ส่วนข้อข้อมูลเพิ่มจาก google AI)โดย 1.เงินหยวนในประเทศ (Renminbi - RMB) คนท้องถิ่นเรียกว่า "เหรินหมินบี้" หรือเงินหยวนธรรมดาที่คนจีนในประเทศใช้กันทั่วไปในยุคนั้นสำหรับชาวจีนท้องถิ่นใช้ซื้อของกินของใช้ในชีวิตประจำวัน ตลาดสด หรือร้านค้าของรัฐทั่วไปข้อจำกัด ซื้อได้เฉพาะสินค้าพื้นเมืองที่รัฐจัดสรรให้ ไม่สามารถนำไปซื้อของหรูหราหรือของนำเข้าในร้านค้ามิตรภาพได้ 2. เงินตราต่างประเทศ (Foreign Exchange Certificate - FEC)คนไทยยุคนั้นจะเรียกเงินนี้ติดปากว่า "เงินเฟก" หรือภาษาจีนเรียกว่า "ngoikim" (外币券 / 外汇券 - หว่ายฮุ่ยเชวี่ยน) ออกมาให้คนต่างชาติต่างภาษา, คนฮ่องกง, มาเก๊า และชาวจีนโพ้นทะเล (เช่น คนไทย) ใช้โดยเฉพาะ เมื่อคนไทยหอบเงินดอลลาร์สหรัฐ (USD) หรือเงินฮ่องกง (HKD) ไปแลกที่ธนาคารแห่งประเทศจีน (Bank of China) เจ้าหน้าที่จะบังคับให้แลกเป็นเงิน FEC นี้เท่านั้น ไม่ยอมให้แลกเป็นเงินหยวนธรรมดา ด้านหลังมีพิมพ์อักษรภาษาอังกฤษชัดเจนว่า "Foreign Exchange Certificate" เนื่องจากเงิน FEC มีอำนาจซื้อสูงมาก ทำให้เกิด "ตลาดมืด" อยู่ทุกหนทุกแห่งคนจีนรุมขอแลกเงินทันทีที่คนไทยก้าวเท้าลงจากรถหรือเรือ จะมีคนจีนท้องถิ่นวิ่งเข้ามาหาเพื่อขอแลกเงินหยวนธรรมดากับเงิน FEC จีนจากคนไทย โดยยอมให้ราคาจูงใจ เช่น เอาเงินหยวนธรรมดา 130-150 หยวน มาขอแลกเงิน FEC เพียง 100 หยวน ญาติขอเป็นเงินเฟก เวลาคนไทยจะให้เงินช่วยเหลือญาติ ญาติฝั่งจีนมักจะกระซิบขอเป็นเงิน FECจีน หรือไม่ก็ขอเป็นเงินดอลลาร์ หรือเงินฮ่องกง เพราะพวกเขาสามารถนำเงินนี้ไปซื้อทีวีสี หรือจักรเย็บผ้าในร้านค้ามิตรภาพมาอวดคนทั้งหมู่บ้านได้ ซึ่งถือเป็นเรื่องหน้าตาที่ใหญ่โตมากในยุคนั้น ระบบเงินสองสกุลนี้ถูกยกเลิกไปเมื่อวันที่ 1 มกราคม 1994 โดยรัฐบาลจีนประกาศให้รวมเหลือเพียงเงินหยวน (RMB) สกุลเดียวจวบจนปัจจุบันครับ
หมู่บ้านซีหนาน (溪南村 Xi'nan หรือแต้จิ๋ว โคยหน่ำ, โคยน๊ำ) แบ่งหมู่บ้านย่ายย่อยอีกประกอบไปด้วยหมู่บ้านย่อยหรือภาษาจีนเรียกว่า "หมู่บ้านธรรมชาติ (自然村) ทั้งหมด 30 หมู่บ้านย่อย ตั้งอยู่ในเขตตำบลเหมยถาง นครผู่หนิง (ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของเมืองเจียหยาง) มณฑลกวางตุ้ง เขียนเป็นอักษรจีน (ทั้งตัวย่อและตัวเต็ม)
อักษรจีนตัวย่อ (นิยมใช้ในจีนแผ่นดินใหญ่) 广东省揭阳市普宁市梅塘镇溪南村
อักษรจีนตัวเต็ม (นิยมใช้ในฮ่องกง ไต้หวัน และบันทึกตระกูลเดิม) 廣東省揭陽市普寧市梅塘鎮溪南村
ภาษากวางตุ้ง สำเนียงกวางตุ้ง ออกเสียง กวางตุ้ง เส็ง • กิกเอี๊ย ชี่ • โผวเล้ง ชี่ • บ๊วยตึ๊ง ติ้น • โคยหน่ำ ชึง
หมู่บ้านซีหนาน(Xi'nan หรือแต้จิ๋ว โคยหน่ำ, โคยน๊ำ) เป็นหนึ่งในหมู่บ้านโบราณที่ทรงคุณค่าและใหญ่ที่สุดทางตะวันตกของเมืองผู่หนิง (แต้จิ๋ว โผวเล้ง) ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น หมู่บ้านอนุรักษ์ดั้งเดิมของจีน (China Traditional Village) โดดเด่นด้วยผังหมู่บ้านที่ล้อมรอบด้วยแม่น้ำและคูน้ำ รายชื่อหมู่บ้านย่อยธรรมชาติ (自然村) บางส่วนที่รวมอยู่ใน 30 หมู่บ้านของซีหนาน (โคยหน่ำ) ที่มีการบันทึกไว้ มีดังนี้:溪南大寨 (ซีหนานต้าจ้าย / โคยหน่ำตั่วจ้าย): ชุมชนหลักดั้งเดิมที่เป็นศูนย์กลาง มีกำแพงโบราณล้อมรอบคล้ายป้อมปราการ และเป็นที่ตั้งของศาลเจ้าตระกูลโจว (追远堂)后巷, (โฮ่วเซี่ยน / อาภ่าว): ตรอกด้านหลัง, 长沟 (ฉางโกว / ฉึงกิว): ร่องน้ำยาว, 陈厝围 (เฉินชู่เหวย / ตันฉู่หุ่ย): ชุมชนรอบบ้านแซ่เฉิน (แซ่ตัน), 竹巷口 (จู๋เซี่ยนโข่ว / เต็กห่างข้าว): ปากตรอกไม้ไผ่, 和平市 (เหอผิงซื่อ / ฮั่วเพ็งฉี่): ตลาดสันติภาพ, 大园 (ต้าหยวน / ตั่วฮึ้ง): สวนใหญ่, 新寨 (ซินจ้าย / ซิงจ้าย): ชุมชน/ป้อมใหม่, 油寮 (โหยวเหลียว / อิ๊วเลี้ยว): โรงหีบน้ำมัน, 黄公堀 (หวงกงคู / อึ๊งกงขุด): บึงฝายของท่านหวง, 柑新园 (กานซินหยวน / กาซิงฮึ้ง): สวนส้มใหม่, 鲤鱼埔 (หลี่ยี่พู่ / หลีฮื้อปู๋): ลานปลาคาร์ฟ, 陂头 (เปยโถ่ว / ปี่เทา): หัวทำนบ/หัวฝาย, 竹兴围 (จู๋ซิงเหวย / เต็กเฮงหุ่ย): ชุมชนไม้ไผ่เจริญรุ่งเรือง, 二房 (เอ้อร์ฝาง / ยี่ฝัง): ชุมชนบ้านสายสัมพันธ์ที่สอง, 潭景 (ต๋านจิ่ง / ถ้ำเก๋ง): ทิวทัศน์บึงน้ำ, 东山桥 (ตงซานเฉียว / ตังซัวเกี๊ยว): สะพานภูเขาตะวันออก, 红头堆 (หงโถวตุย / อั่งเทาตย): กองดินหัวแดง, 新梅园 (ซินเหมยหยวน / ซิงบ๊วยฮึ้ง): สวนบ๊วยใหม่, 老梅园 (เหล่าเหมยหยวน / เหล่าบ๊วยฮึ้ง): สวนบ๊วยเก่า, 圩埔 (เหวยพู่ / ฮุยปู๋): พื้นที่ลานตลาด, 柿脚园 (ซื่อเจี่ยวหยวน / ข่าวก้วยฮึ้ง): สวนใต้ต้นพลับ, 进上 (จิ้นซั่ง / จิ๊งซ่าง): ชุมชนดั้งเดิมกลุ่มแรก ๆ ก่อนสร้างป้อมใหญ่, 新村 (ซินชุน / ซิงชึง): หมู่บ้านใหม่
ศาลหลักศูนย์กลางตระกูล: ตระกูลจิวมีศาลบรรพบุรุษใหญ่ร่วมกันคือ "ศาลบรรพบุรุษจิวสื่อ (ตระกูลจิว) - จุยหย่วนถัง" (周氏宗祠·追远堂) ซึ่งทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางจิตใจและการกราบไหว้บรรพบุรุษ การแตกสายสกุลย่อย: ภายในหมู่บ้านยังมีการสร้างศาลบรรพบุรุษย่อยของแต่ละสายสายตรงแยกออกมาอีก จนเกิดเป็นกลุ่มอาคารลักษณะ "10 ศาลบรรพบุรุษ 5 ห้องกง廳" (十祠堂五公厅) ล้อมรอบตัวหมู่บ้านโบราณอย่างเป็นระบบตามลำดับอาวุโส
ข้อมูลหมู่บ้านซีหนาน (จีนกลาง) หรือในภาษาแต้จิ๋วหมู่บ้านโคยหน่ำ (โคยน๊ำ) เข้าชมได้จาก
1. ซินานต้าไจ้ บันทึกการถ่ายภาพท่องเที่ยวของเหยียนหลิง ผู้สร้างสื่อด้านการท่องเที่ยว 21 กุมภาพันธ์ 2567 ประวัติหมู่บ้าน ภาพศาลบรรพชนตระกูลจิว สถานที่น่าสนใจ
https://view.inews.qq.com/k/20240221A0073V00?scene=wap&no-redirect=1
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
2. หมู่บ้านซีหนานผู่หนิง: 700 ปีแห่งความรุ่งเรืองอันหาที่เปรียบมิได้ |เซี่ยเซิงซิ่ว|แหล่งที่มา หนังสือพิมพ์จงซานเดลี่ เผยแพร่เมื่อ: 27 สิงหาคม 2021
https://zsrbapp.zsnews.cn/home/content/newsContent/6/578137
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
3. ปู่นิ่ง ซีนานซุน (ผู่หนิง ซีหนานซุน/โผวเล้ง หมู่บ้านโคยหน่ำ), หมู่บ้านโบราณที่สวยงามที่เหมาะสำหรับอยู่อาศัยและทำงาน บทความนี้จะใช้คำว่า ปู่นิ่ง (ผู่หนิง) ซีนานซุน (หมู่บ้านซีหนาน)
https://th.trip.com/moments/detail/puning-1523-120188283/?locale=th-TH&curr=THB
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
4. หมู่บ้านโบราณซีหนาน | ซิง·เจียหยาง | 2023-06-19
https://www.sohu.com/a/687302011_121117453
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
5. สัมผัสประสบการณ์หมู่บ้านโบราณปูหนิง (ผู่หนิง) - ซีหนาน 2018-10-26
https://www.sohu.com/a/271536941_99925879
อ่านภาษาไทย โดยเปิดลิงค์ใน Google จากคอมพิวเตอร์ ไปที่เว็บไซต์ แล้วคลิ๊กเม้าส์ขวา ขึ้นกล่องข้อความ เลือก แปลเป็นไทย จะได้สัมผัสข้อมูลหมู่บ้านพร้อมรูปภาพประกอบ
การเดินทางจากตัวเมืองผู่หนิง(โผวเล้ง) เส้นทางหลักเส้นที่ 1 ต้องผ่านตำบลตำบลต้าป้า (Daba Town) หรือ แขวงเหลียวหยวน (Liaoyuan Subdistrict เส้นทาง2 ผ่านแขวงเหลียวหยวน Liaoyuan Subdistrict เป็นที่ตั้งของ หมู่บ้านโบราณหนี่โกว / Nigou Ancient Village มุ่งหน้าต่อทางตะวันตกเฉียงเหนือเข้าสู่เขต ตำบลเหม่ยถัง) ทางหลวงมณฑลสาย 238 (S238 - 安前公路): เป็นถนนสายหลักระดับมณฑลที่วิ่งผ่านใจกลางตำบลเม่ยถัง อยู่ห่างจากตัวหมู่บ้านลงไปทางทิศใต้เล็กน้อย ใช้สำหรับเดินทางเข้าสู่ใจกลางเมืองโผวเล้ง เส้นทางหลักที่เลือกใช้เส้นทางที่ 1 ผ่าน ถนน S236 (Sถนนทางหลวงมณฑล ป้ายสีเหลือง ส่วน X ทางหลวงอำเภอ) ถนนมณฑลสาย S236 ถือเป็นถนนสายเศรษฐกิจและการคมนาคมหลัก (สังเกต Puning Museum) ตรงไปจะเจอทางต่างระดับ ตรงไป G238 Gทางหลวงแผ่นดินถนนระดับชาติ ป้ายสีแดง(ป้ายสีเขียวจะหมายถึง ทางด่วนพิเศษ Expressway)เพื่อเข้าสู่เขต ตำบลเหม่ยถัง (จากต้าป้า เลี้ยวซ้ายเข้าถนนมณฑลเพื่อมุ่งหน้าเข้าสู่ตำบลเหม่ยถังจากทางทิศตะวันออก) สังเกตจุดตัดทางแยกใหญ่ (ใกล้ทางขึ้นทางด่วน): ขับตรงมาเรื่อย ๆ คุณจะผ่านย่าน Daba Interchange (大坝互通) ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อกับทางด่วน Shantou-Zhanjiang Expressway เลี้ยวซ้ายเข้าถนน Meimian Road (หรือตามป้าย Meitang): เมื่อขับพ้นช่วงหลักของตำบลต้าป้า ป้ายบอกทางจะระบุให้เบี่ยงซ้ายหรือเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนน Meimian Road (梅棉线) หรือตามป้ายที่เขียนว่า "梅塘" (Meitang) ///จุดสังเกตในแผนที่ เลย Sikeng oversea school โรงเรียนหัวเฉียวซื่อเคน เป็นหนึ่งในหมู่บ้านใหญ่ของตำบลเหม่ยถัง เลย Pu Qiaoqu Xining Health Station สถานีอนามัยซีหนิง (โรงพยาบาลรัฐ) / 西宁卫生站 แสดงว่าเข้าสู่เขต หมู่บ้านซีหนาน (Xi'nan Village 溪南村) ในตำบลเหม่ยถัง ตรงนั้นจะเห็น Zhongxin Blvd (หรือเขียนเป็นอักษรจีนว่า 中心大道 - จงซิน ต้าเต้า) แปลตรงตัวว่า "ถนนสายกลาง" หรือ "ถนนเซนเตอร์" หัวใจของหมู่บ้าน: ศาลเจ้าหลักของแซ่จิวที่นี่มีชื่อว่า "จุยหย่วนถัง" (追远堂) 兴·揭阳| 溪南古村_搜狐网 ตั้งอยู่ใจกลางหมู่บ้านข้างวัดโบราณตี้หวัง (帝王古庙) แนะนำให้ถามคนแถวนั้นว่า "จิวซี้ตึ๊ง ตี่ตออ่วย?" (周氏宗祠 在哪里？) หรือถามหาห้องสมุดสาธารณะซีหนาน (溪南公益图书馆) (ทางหลวงสาย G324 วิ่งผ่านเมืองโผวเล้ง ต่อสาย G238 แยกขวาเข้าถนนตำบลเหมยถัง)
ถนนสายหลักของหมู่บ้าน คือ ถนนเม่ยเหมี่ยน (Meimian Highway - 梅棉公路) เป็นถนนระดับอำเภอ/ตำบลสายสำคัญที่ ตัดผ่านใจกลางพื้นที่หมู่บ้านซีหนานโดยตรง ถนนสายนี้ทำหน้าที่เชื่อมต่อระหว่างตำบลเม่ยถัง ไปยังตำบลเหมี่ยนหู (Mianhu) ในอำเภอใกล้เคียง เพื่อเชื่อมต่อกับการคมนาคมทางน้ำของแม่น้ำหรงเจียง (ทางหลวงสาย G324 วิ่งผ่านเมืองโผวเล้ง ต่อสาย G238 แยกขวาเข้าถนนตำบลเหมยถัง)
%20%E0%B8%8B%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%20%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%882.jpg)
แต้จิ๋ว #หมู่บ้านแซ่จิว #บรรพบุรุษตระกูลจิว #แซ่จิว #หมู่บ้านโคยหน่ำ #โผวเล้ง #ตำบลบ๊วยตึ้ง #จังหวัดเก๊กเอี๊ย #หมู่บ้านโคยน๊ำ
จีนกลาง #หมู่บ้านแซ่โจว (จิว) #บรรพบุรุษตระกูลโจว #แซ่โจว #หมู่บ้านซีหนาน #ผู่หนิง #ตำบลเหมยถัง (เหมยถาง) #จังหวัดเจียหยาง
